Lubelska medycyna

Fakty i liczby

Lubelska medycyna odgrywa ważną rolę w rozwoju gospodarczym i naukowym miasta i województwa. Lublin jest stolicą regionu pod względem koncentracji podmiotów z branży medycznej i prozdrowotnej. W mieście w porównaniu z województwem lubelskim (na podstawie danych Bank Danych Lokalnych GUS):

– pracuje 44% lekarzy (2264 na 5142 w 2011 r.)
– pracuje 37% lekarzy dentystów (433 na 1170 w 2011 r.)
– funkcjonuje 36,5% podmiotów z branży zdrowotnej (3453 na 9457 w 2013 r.)
– funkcjonuje 26% szpitali (13 na 50 w 2012 r.)
– funkcjonuje 25% przychodni (276 na 1113 w 2013 r.)
– funkcjonuje 21% aptek (170 na 805 w 2012 r.)

W 2013 roku środowisko lubelskiej branży medycznej zostało wyróżnione w raporcie Regional & Cluster Competitiveness in the Baltic Sea Region. Jednocześnie ten niezorganizowany ówcześnie klaster zajął pierwsze miejsce w zestawieniu podkategorii zdrowie ludzkie (Human health) wśród klastrów medycznych państw z regionu Morza Bałtyckiego.

Lubelskie kliniki są regionalnymi i krajowymi centrami referencyjnymi. W Lublinie zatrudnionych jest siedmiu krajowych konsultantów. W poszczególnych klinikach wdrażane są także unikalne diagnostyczne i lecznicze procedury w obszarach takich jak:
– neurochirurgia i neurochirurgia dziecięca
– chirurgia naczyniowa i angiologia
– chirurgia ogólna (centrum referencyjne dla chirurgii małoinwazyjnej )
– chirurgia onkologiczna
– hematoonkologia i transplantacja szpiku
– kardiochirurgia
– okulistyka
– radiologia i medycyna nuklearna

Z historii

Historia lubelskiej medycyny sięga początków miasta, które w 1317 roku otrzymało prawa miejskie. Pierwszy szpital został w Lublinie założony w 1342 roku i istniał do roku 1856. Był to szpital św. Ducha ufundowany i uposażony wraz z domem opieki.  W I połowie XIX w. nastąpił dalszy rozwój medycyny związany z tworzeniem szpitali, których kierownictwo objęły władze cywilne i osoby świeckie oraz lekarze z uniwersyteckim wykształceniem. W 1874 r. trzej lubelscy lekarze założyli Lubelskie Towarzystwo Lekarskie (LTL), cieszące się dużym autorytetem wśród ogółu lekarzy, mające poważny dorobek w dziedzinie naukowej, społeczno-lekarskiej i kulturalno-oświatowej, które funkcjonuje do dziś. Z medycyną ściśle wiązał się rozwój aptekarstwa. Najstarsze wzmianki o lubelskim aptekarstwie pochodzą z XIV w. i z XV w. W XVIII wieku Teodor Franciszek Gretz-Gruell (1749-1814), który był doktorem medycyny i aptekarzem, pełnił funkcję prezydenta miasta Lublin.

Osiągnięcia wielu wybitnych lekarzy i naukowców były związane z rozwojem lubelskich szkół w medycynie. Nazwiska lubelskich specjalistów są znane na świecie:
– Neurochirurgia i neuroradiogia-Profesor Tomasz Trojanowski
– Okulistyka -Profesor Tadeusz Krwawicz
– Chirurgia -Profesor Feliks Skubiszewski
– Kardiologia-Profesor Mieczysław Kędra
– Ortopedia -Profesor Stanisław Piątkowski
– Stomatologia -Profesor Józef Jarząb
– Farmakologia -Profesor Zdzisław Kleinrok
– Anatomia -Profesor Mieczysław Stelmasiak
– Chromatografia -Profesor Andrzej Waksmundzkiego i Edward Soczewiński
– Biochemia -Profesor Janina Opieńska-Blauth

Kształcenie

Lubelska branża medyczna rozwija się prężnie w oparciu o potencjał Uniwersytetu Medycznego jak i pozostałych lubelskich uczelni. Łączna liczba studentów z sześciu lubelskich uczelni, którzy w 2013/14 r. studiowali na kierunkach w obszarze zdrowia i opieki społecznej wyniosła 8816, przy czym większość stanowili studenci Uniwersytetu Medycznego w liczbie 6950. W 2013 roku Uniwersytet Medyczny z Lublina był najbardziej popularną uczelnią medyczną wśród cudzoziemców przyjeżdżających studiować medycynę w Polsce. W roku akademickim 2013/2014 na Uniwersytecie Medycznym studiowało 1081 obcokrajowców z 44 państw.

Badania naukowe

Uniwersytet Medyczny szczyci się licznymi osiągnięciami naukowymi w takich dyscyplinach jak biochemia, biologia molekularna, chemia nieorganiczna, genetyka, farmakologia, chirurgia, hematologia, kardiologia, neurochirurgia, okulistyka, ortopedia, radiologia zabiegowa oraz farmakognozja. Efekty badań prowadzonych przez poszczególne struktury Uniwersytetu Medycznego znajdują szerokie zastosowanie praktyczne i wykonywane są na zlecenie firm farmaceutycznych i chemicznych. Kilka jednostek organizacyjnych uczelni świadczy usługi dla zakładów ochrony zdrowia, wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania, takie jak badania histopatologiczne, ekspertyzy sądowe czy też analizy kodu genetycznego.

Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie to największa uczelnia publiczna we wschodniej Polsce. Zadania badawcze związane z medycyną i obszarem prozdrowotnym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie dotyczą opracowania nowych substancji o potencjale antynowotworowym, antybakteryjnym, antygrzybowym, antywirusowym itp. Dodatkowo wiele prac realizowanych jest z zakresu zwiększania aktywności preparatów biologicznie czynnych o możliwości zastosowania jako preparaty lecznicze bądź o charakterze prozdrowotnym, nowych nośników leków, szczepionek celowanych, hybryd białkowych. Oprócz tego prowadzone są badania analizy metabolomów i transkryptomów.

Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie jest najstarszą uczelnią o profilu przyrodniczo-technicznym powstałą w powojennej Polsce. W zakresie prozdrowotnym Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie realizuje badania w następujących obszarach: jakość produktu, jakość żywienia, produkcja prozdrowotnej żywności i jej przetwórstwo, jakość i bezpieczeństwo żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, uprawa roślin leczniczych, ziołolecznictwo, hortiterapia, medycyna weterynaryjna.

Badania naukowe z zakresu medycyny prowadzone są także w Instytucie Medycyny Wsi im. Witolda Chodźki w Lublinie. W Instytucie prowadzone są projekty badawcze i prace usługowo-badawcze oraz szeroko zakrojona współpraca naukowa z zagranicznymi ośrodkami naukowymi.

Osobowości Lubelskiej Medycyny

Zobacz więcej